Zaloguj się Zarejestruj się

Wzorce ras one

Ceskoslovenský Vlcak

Owczarki i inne psy pasterskie, z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła

Wszystko o rasie: Ceskoslovenský Vlcak

Kraj pochodzenia: Czechy
Rozmiar: Duże psy
Długość życia: 13-16 lat
Rasa psów wg FCI: Owczarki i inne psy pasterskie, z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła
Zastosowanie:
  • Psy pasterskie

Wzorzec FCI nr 332


CESKOSLOVENSKY VLCAK
(Czeslovakian Wolfdog)
Kraj pochodzenia: dawna Czechosłowacja (patronat: Słowacja)
Data publikacji obowiązującego wzorca: 03.09.1999
Użytkowanie: Pies służbowy.
Klasyfikacja FCI: Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 - Psy pasterskie.
Próby pracy wymagane.


RYS HISTORYCZNY:
W roku 1955 w ówczesnej Czechosłowacji dokonano eksperymentalnego
skojarzenia owczarka niemieckiego z wilkiem karpackim. Wykazał
on, że potomstwo z takiego skojarzenia da się uzyskać i odchować, bez
względu na to, czy kojarzono psa z wilczycą, czy odwrotnie. Większość
potomstwa wykazywała cechy, warte utrwalenia w dalszej hodowli.
Kiedy w 1965 eksperyment zakończono, powstał program utworzenia
nowej rasy psów, łączącej pożądane cechy wilka z pozytywnymi cechami
psa. W roku 1982 Zarząd czechosłowackiego stowarzyszenia hodowców
uznał nową rasę pod nazwą ceskoslovensky vlcak.Wilczak czechosłowacki jest jedną z dwóch ras (druga to Saarlooswolfhond) zarejestrowanych w FCI, a będących krzyżówkami psa i wilka. Pierwsze dokonane przez Czechów próby krzyżowania wilka eurazjatyckiego (pochodzącego z rejonu Karpat) z owczarkiem niemieckim miały miejsce w 1955 r. Celem było sprawdzenie, czy poprzez skrzyżowanie psa z wilkiem można poprawić stan zdrowia, odporność i wytrwałość psów, oraz możliwość ich wykorzystania w służbie w czechosłowackiej straży granicznej Pohraniční stráž. Pierwszy miot przyszedł na świat 26 kwietnia 1955 r. w stacji hodowlanej prowadzonej przez wojsko w Libějovicach. Było to możliwe dzięki współpracy wojskowych specjalistów i Czechosłowackiej Akademii Nauk. Pierwszy zapis wzorca został opracowany w 1966 r. przez inż. K. Hartla na podstawie wyhodowanych czterech finalnych generacji krzyżówek. Do powstania rasy wykorzystano 2 samce i 2 samice wilka.
W roku 1981 r. rasa została wpisana do księgi ras Czeskiego Związku Hodowców. W 1982 r. w Brnie powstał ogólnokrajowy Klub Hodowców rasy wilczak czechosłowacki, z siedzibą w Pradze. Klub ustalił nazwę rasy, długoterminową koncepcję i plan hodowli, oraz standardy oceny przydatności hodowlanej psów.
Wzorzec rasy został przyjęty przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) 13 czerwca 1989 roku w Helsinkach. Wzorzec zapisano i opublikowano 28 kwietnia 1994 roku pod numerem 332. Za kraj pochodzenia uznano Czechosłowację, a rasa została w klasyfikacji FCI zaliczona do 1 grupy.
Po rozpadzie Czechosłowacji, Czesko-Morawska Unia Kynologiczna i Słowacka Wspólnota Kynologiczna zawarły umowę (4 lipca 1993 r.), w której ustaliły że patronat nad rasą przyjmuje Republika Słowacka. Na konferencji w Meksyku w 1999 r. uznano, że rasa spełnia wszystkie kryteria niezbędne do ostatecznego jej uznania.

WYGLĄD OGÓLNY:
Pies mocnej konstytucji, o wzroście powyżej średniego i prostokątnej
sylwetce. Z budowy, ruchów, sierści, umaszczenia i maski przypomina
wilka.
WAŻNE PROPORCJE:
Długość tułowia : wysokość w kłębie = 10 : 9
Długość kufy : długość mózgoczaszki = 1 : 1,5
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Żywy i bardzo aktywny, wytrzymały, łagodny i szybki w reakcjach.
Pewny siebie i nieustraszony, podejrzliwy, bezgranicznie oddany swemu
panu. Odporny na niesprzyjające warunki zewnętrzne, wszechstronnie
użytkowy.
GŁOWA:
Symetryczna, pokryta dobrze wykształconymi mięśniami. Oglądana
z góry i z boku ma kształt tępego klina. Wyraźne piętno płci.
Mózgoczaszka:
Czaszka: czoło, oglądane z przodu i z boku, jest lekko wysklepione.
Bruzda czołowa niewidoczna, potylica wyraźna.
2
Przełom czołowo-nosowy (stop): umiarkowany.
Trzewioczaszka:
Nos: owalny w kształcie, czarny.
Kufa: sucha, nie szeroka, grzbiet nosa prosty.
Wargi: dobrze przylegające, nie obwisłe nawet w kącikach, o czarnych
krawędziach.
Uzębienie: szczęki mocne i równe, zęby, zwłaszcza kły, duże i prawidłowo
rozmieszczone, wymagany komplet 42 zębów zgodnie ze
wzorem zębowym. Zgryz nożycowy lub cęgowy.
Policzki: suche, mięsiste, mało wyraźne.
Oczy: małe, skośne, barwy bursztynu, o dobrze przylegających
powiekach.
Uszy: stojące, cienkie i trójkątne, krótkie (nie dłuższe, jak 1/6 wysokości
w kłębie). Zewnętrzna krawędź ucha i zewnętrzny kąt oka znajdują
się na jednej linii. Pionowa linia, przeprowadzona przez
czubek ucha, przejdzie blisko koło boku głowy.
SZYJA:
Sucha, dobrze umięśniona. W spoczynku trzymana pod kątem nie
więcej, jak 40 stopni do poziomu. Musi być na tyle długa, by pies bez
trudu dotykał nosem ziemi.
TUŁÓW:
Linia górna: szyja płynnie przechodzi w tułów; linia górna lekko
opadająca.
Kłąb: dobrze umięśniony, wyraźny, ale nie aż tak, aby linia górna traciła
na płynności.
Grzbiet: mocny i prosty.
Lędźwie: krótkie, dobrze umięśnione, niezbyt szerokie, trochę
opadające.
Zad: krótki, dobrze umięśniony, niezbyt szeroki, lekko ścięty.
Klatka piersiowa: symetryczna, pojemna, dobrze umięśniona, gruszkowatego
kształtu, zwężająca się ku mostkowi. Nie sięga łokci ani
nie wystaje przed staw barkowy.
Linia dolna i brzuch: brzuch podciągnięty i napięty, boki trochę zapadnięte.
OGON:
Wysoko osadzony, wiszący. Przy pobudzeniu wzniesiony szablasto.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: nogi przednie proste, mocne, suche, ustawione
blisko siebie, z łapami trochę rozstawionymi na zewnątrz.
3
Łopatki: ustawione dość daleko z przodu tułowia, pod kątem bliskim 65
stopni, dobrze umięśnione.
Ramiona: dobrze umięśnione, tworzą z łopatkami kąt 120 - 130 stopni.
Łokcie: przylegające, nie wykręcone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz,
sprężyste, wyraźnie wykształcone
Przedramiona: długie, suche, proste. Razem ze śródręczem daje 55%
wysokości psa w kłębie.
Nadgarstki: mocne, sprężyste.
Śródręcza: długie, nachylone do podłoża pod kątem co najmniej 75 stopni.
W ruchu sprężyste.
Łapy: duże, skierowane trochę na zewnątrz. Palce dość długie, wysklepione,
pazury mocne i ciemne. Dobrze wykształcone, sprężyste,
ciemne opuszki.
Kończyny tylne: mocne, równolegle ustawione. Pionowa linia,
poprowadzona od guza kulszowego, przeszłaby przez staw
skokowy. Wilcze pazury nie są pożądane i powinny być usunięte.
Uda: długie, dobrze umięśnione, ustawione pod kątem 80 stopni do
miednicy. Staw biodrowy mocny i sprężysty.
Stawy kolanowe: mocne i giętkie.
Podudzia: długie, suche, dobrze umięśnione. Ustawione pod kątem
około 130 stopni do śródstopia.
Stawy skokowe: suche, mocne, giętkie.
Śródstopia: długie, suche, ustawione niemal pionowo do podłoża.
Łapy: wydłużone, palce wysklepione, pazury mocne i ciemne.
CHODY:
Harmonijny, lekki, przestrzenny kłus, w którym łapy poruszają się jak
najniżej nad ziemią. Głowa i szyja niesiona poziomo. W stępie porusza
się inochodem.
OKRYWA WŁOSOWA:
Skóra: mocna, elastyczna, nie pofałdowana i bez pigmentu.
Sierść: prosta i zwarta. Szata zimowa i letnia wyraźnie różna. Zimą przeważa
bardzo gęsty podszerstek; razem z włosem okrywowym
tworzą szatę bardzo gęstą, także na brzuchu, wewnętrznej stronie
ud, w uszach i między palcami, u psa także na mosznie.
Umaszczenie: żółtoszare do srebrzystoszarego z charakterystyczną jasną
maską. Jaśniejsza sierść na spodniej stronie szyi i piersi.
Dopuszczalna maść ciemnoszara z jasną maską.
4
WZROST:
Wysokość w kłębie: pies co najmniej 65 cm,
suka co najmniej 60 cm.
Waga: pies co najmniej 26 kg,
suka co najmniej 20 kg.
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane
jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
Głowa ciężka lub lekka. Płaskie czoło.
Brak dwóch P1 lub dwóch M3 nie ma znaczenia przy ocenie, ale
połączone braki tych zębów są wadą.
Oczy bardzo ciemne, ciemnobrązowe lub różnej barwy.
Grube, nisko lub wysoko osadzone uszy.
Szyja nisko trzymana w postawie, lub wysoko niesiona w ruchu.
Nietypowa linia górna. Długi zad.
Ogon długi, nisko osadzony lub nieprawidłowo noszony.
Zbyt strome lub zbyt głębokie kątowanie frontu.
Miękkie śródręcze.
Zbyt strome lub zbyt głębokie kątowanie tyłu. Słabe umięśnienie.
Słabo zaznaczona maska.
Krok krótki lub rozchwiany.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Agresja lub wyraźna lękliwość.
Nieproporcjonalna budowa.
Nietypowa głowa.
Braki zębowe, z wyjątkiem wymienionych wcześniej.
Nietypowy kształt lub osadzenie oczu.
Nietypowy kształt i osadzenie uszu.
Podgardle.
Zad mocno ścięty.
Nietypowa klatka piersiowa.
Nietypowe osadzenie i noszenie ogona.
Wady postawy kończyn przednich.
Sierść nastroszona czy w inny sposób nietypowa.
Maść inna, niż podane we wzorcu.
Słabe ścięgna.
Nietypowy ruch.

Losowe ogłoszenia rasy Ceskoslovenský Vlcak dodane w naszym serwisie: