Zaloguj się Zarejestruj się

Wzorce ras one

Bokser

Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy

Wszystko o rasie: Bokser

Kraj pochodzenia: Niemcy
Rozmiar: Duże psy
Długość życia: 10-12 lat
Rasa psów wg FCI: Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy
Zastosowanie:
  • Psy obronne
  • Psy do towarzystwa
  • Psy rodzinne
  • Psy bojowe

Wzorzec FCI nr 144/09.07.2008


BOKSER (Deutscher Boxer, German Boxer)
Kraj pochodzenia: Niemcy
Data publikacji obowiązującego wzorca: 01.04.2008
Przeznaczenie: Pies towarzyszący, obrończy i użytkowy.
Klasyfikacja FCI: Grupa 2 - Sznaucery, pinczery, molosy,
szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne
Sekcja 2.1 - Molosy, typ dogowaty.
Rasa podlega próbom pracy.


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Za bezpośredniego przodka boksera uważa się brabanckiego bullenbeissera. Hodowlę bullenbeisserów prowadzili myśliwi, wykorzystujący je do polowania na niedźwiedzie, wilki i dziki[3]. Zadaniem bullenbeissera było złapanie osaczonej przez psy naganiające zwierzyny i przytrzymanie jej do momentu przybycia myśliwego. Aby dobrze spełnić swoją rolę pies ten musiał mieć możliwie szeroką kufę z szeroko rozstawionymi zębami. Mógł w ten sposób mocno wgryźć się i przytrzymać ofiarę. Każdy bullenbeisser, który posiadał te cechy był przydatny w polowaniu i tym samym nadawał się do dalszej hodowli, która dawniej kierowała się wyłącznie jego użytecznością. W ten sposób wyselekcjonowano psa o szerokiej kufie i z wysoko umieszczoną truflą nosa[potrzebny przypis].
Pierwsze wzmianki o bokserze sięgają końca XIX wieku. W 1896 roku w Monachium powstał pierwszy Klub Boksera. Wzorzec rasy ustanowiono po raz pierwszy w 1905 roku. Oprócz psów w typie bullenbeissera do przodków boksera zalicza się buldoga angielskiego.
Za bezpośredniego przodka boksera uważa się brabanckiego
bullenbeissera.
Ówczesną hodowlę bullenbeisserów prowadzili myśliwi,
wykorzystujący je do polowania. Zadaniem bullenbeissera było
złapanie osaczonej przez psy naganiające zwierzyny i przytrzymanie
jej do momentu przybycia myśliwego. Aby dobrze spełnić swoją rolę
pies ten musiał mieć możliwie szeroką kufę z szeroko rozstawionymi
zębami.
Mógł w ten sposób mocno wgryźć się i przytrzymać ofiarę. Każdy
bullenbeisser, który posiadał te cechy był przydatny w polowaniu i
tym samym nadawał się do dalszej hodowli, która dawniej kierowała
się wyłącznie użytecznością psa i jego przydatnością do konkretnych
celów.
W ten sposób wyselekcjonowano psa o szerokiej kufie i z wysoko
umieszczoną truflą nosa.
WYGLĄD OGÓLNY:
Bokser jest psem średniej wielkości, krótkowłosym, krępym o
kwadratowej budowie, mocnym kośćcu oraz suchym, silnie
rozwinięte i plastycznie uwidocznionym umięśnieniu. W ruchu jest
żywy, pełen siły i szlachetności. Nie może być ociężały, ani
niezgrabny jak również wątły i zbyt lekki.
WAŻNE PROPORCJE:
Długość korpusu do wysokości w kłębie - kwadratowa sylwetka, tzn.
linie poziome - podłoża i górna poprowadzona na wysokości kłębu 
oraz pionowe - na wysokości łopatki oraz guza siedzeniowego –
tworzą kwadrat.
Głębokość klatki piersiowej do wysokości w kłębie = klatka piersiowa
sięga do łokci. Głębokość klatki piersiowej wynosi połowę wysokości
w kłębie.
Długość grzbietu nosa do długości głowy = długość grzbietu nosa w
stosunku do długości mózgoczaszki ma się jak 1:2 (mierząc od trufli
nosa do wewnętrznego kąta oka oraz od wewnętrznego kąta oka do
kości potylicznej).
ZACHOWANIE/CHARAKTER:
Bokser powinien mieć silny system nerwowy, być pewny siebie,
spokojny i opanowany. Jego charakter należy do najważniejszych
cech rasy i powinno się zwracać nań wielką uwagę. Przywiązanie i
wierność w stosunku do właściciela i całego domu, jego czujność i
odwaga jako obrońcy słynne od dawna. Bokser jest łagodny wobec
domowników, ale nieufny w stosunku do obcych, radosny i przyjazny
w zabawie, ale nieustraszony w poważnych sytuacjach. Jest łatwy w
szkoleniu ze względu na swoją karność, rezolutność, wrodzoną
odwagę, naturalną ostrość i rozwinięty zmysł węchu. Jako pies mało
wymagającym a równocześnie bardzo czysty jest ceniony zarówno w
rodzinie jak i jako pies obrończy, towarzyszący i służbowy. Ma
pewny charakter, również w starszym wieku pozbawiony fałszu.
GŁOWA:
Nadaje bokserowi charakterystyczny wygląd, jej wielkość musi
zachowywać odpowiednie proporcje w stosunku do całego ciała, nie
może sprawiać wrażenia ani za lekkiej, ani za ciężkiej. Kufa powinna
być możliwie szeroka i mocna. Piękny wygląd głowy zależy od
harmonijnej proporcji pomiędzy wielkością kufy i mózgoczaszki.
Kufa oglądana z dowolnej strony - od przodu, z góry lub z boku -
zawsze musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do
mózgoczaszki, tzn. nigdy nie może sprawiać wrażenia zbyt małej.
Głowa powinna być sucha, tzn. bez żadnych fałd. Przy wytężonej
uwadze psa, w naturalny sposób na głowie tworzą się jednak fałdy.
Od nasady nosa po obu stronach przebiegają w dół trwale
zaznaczone fałdy.
Ciemna maska ogranicza się do kufy i musi wyraźnie różnić się od
umaszczenia głowy, aby część twarzowa nie sprawiała zbyt
ponurego wrażenia. 
Mózgoczaszka:
Czaszka: Mózgoczaszka powinna być możliwie wąska i graniasta.
Jest lekko wysklepiona, nie może być ani zbyt kulista i krótka, ani
płaska i zbyt szeroka, potylica nie powinna być zbyt wysoka.
Bruzda czołowa słabo zaznaczona, szczególnie pomiędzy oczami
nie może być zbyt głęboka.
Stop: Czoło tworzy w stronę grzbietu nosa wyraźny uskok. Grzbiet
nosa nie może przechodzić w część czołową jak u buldoga, ale nie
może również być opadający.
Trzewioczaszka:
Nos: Nos jest szeroki i czarny, bardzo lekko zadarty, szerokie
nozdrza, koniuszek nosa umieszczony nieco wyżej niż nasada.
Kufa: Kufa powinna być mocna we wszystkich trzech wymiarach,
tzn. nie może być spiczasta, wąska, krótka ani zbyt płaska. Jej
kształt określany jest przez: a) kształt szczęk, b) ustawienie kłów, c)
kształt fafli. Kły muszą być rozstawione możliwie szeroko i mieć
odpowiednią długość, dzięki czemu widziana od przodu kufa jest
szeroka, niemal kwadratowa i tworzy z grzbietem nosa kąt rozwarty.
Od frontu krawędź górnej wargi opiera się na krawędzi wargi dolnej.
Wygięta do góry część żuchwy z dolną wargą, zwana brodą, nie
może w sposób widoczny wysuwać się przed górną wargę, ani tym
bardziej chować się pod nią, lecz powinna być zarówno od przodu,
jak i z boku dobrze zaznaczona. Przy zamkniętym pysku kły i
siekacze żuchwy, podobnie jak język nie mogą być widoczne.
Wyraźnie widoczna jest frontalna bruzda górnej wargi.
Fafle: Fafle dopełniają kształt kufy. Górna warga jest gruba i
mięsista.
Wypełnia ona lukę powstała na skutek wysunięcia żuchwy, opierając
się jednocześnie na jej kłach.
Zgryz: Żuchwa jest wysunięta przed górną szczękę i lekko wygięta
ku górze. Charakterystycznym zgryzem boksera jest przodozgryz.
Szczęka jest szeroka u nasady i jedynie w bardzo niewielkim stopniu
zwęża się ku przodowi. Uzębienie jest silne i zdrowe.
Siekacze powinny być równo ustawione w prostej linii, kły szeroko
rozstawione i odpowiedniej wielkości.
Policzki: Policzki są wykształcone odpowiednio do mocnych szczęk,
nie wystają jednak zbyt wyraźnie, przechodząc raczej lekkim łukiem
w kufę.
Oczy: Oczy ciemne, nie mogą być ani zbyt małe, ani wyłupiaste, ani
też zbyt głęboko osadzone. Powinny wyrażać energię i inteligencję,
spojrzenie nie może jednak być groźne ani zbyt przenikliwe. 
Oprawa oczu powinna być ciemna;
Uszy: Zachowane w stanie naturalnym są odpowiedniej wielkości,
osadzone po bokach w najwyższej części mózgoczaszki.
W spoczynku przylegają do policzków, w stanie wytężonej uwagi
skierowane są do przodu tworząc wyraźną fałdę.
SZYJA:
Górna linia przebiega eleganckim łukiem od wyraźnie zaznaczonej
nasady karku do kłębu. Szyja powinna być wystarczająco długa,
okrągła, mocna, muskularna i sucha.
TUŁÓW:
Kwadratowy, oparty na silnych, prostych kończynach.
Kłąb: Powinien być zaznaczony.
Grzbiet: Włącznie z partią lędźwiową powinien być krótki, zwarty,
prosty, szeroki i silnie umięśniony.
Zad: Lekko opadający, nieznacznie wypukły i szeroki. Miednica
powinna być długa i zwłaszcza u suk, szeroka.
Klatka piersiowa: Głęboka, sięgająca aż do łokci. Głębokość klatki
piersiowej równa jest połowie wysokości psa w kłębie. Dobrze
wykształcone przedpiersie. Żebra dobrze wysklepione, ale nie
beczkowate, sięgające daleko do tyłu.
Dolna linia: Przebiega eleganckim łukiem do tyłu, krótkie, napięte i
lekko podciągnięte boki.
OGON:
Osadzony raczej wysoko niż nisko, normalnej długości, zachowany
w stanie naturalnym.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: Patrząc od przodu powinny być proste,
ustawione równolegle, o silnym kośćcu.
Łopatki: Długie, ukośne, mocno powiązane z tułowiem,
nieprzesadnie umięśnione.
Ramiona: Długie i tworzące z łopatką kąt prosty.
Łokcie: Ani zbyt mocno przylegające do klatki piersiowej ani zbyt
odstające.
Przedramię: Pionowe, długie i sucho umięśnione.
Staw nadgarstkowy: Mocny, dobrze zaznaczony lecz bez zgrubień.
Śródręcze: Krótkie, ustawione niemal pionowo do podłoża.
Łapy: Małe, okrągłe, zwarte; opuszki grube o twardej podeszwie. 
Kończyny tylne: Bardzo silnie umięśnione, mięśnie twarde i
plastycznie uwidocznione. Kończyny oglądane z tyłu powinny być
proste.
Udo: Długie i szerokie. Kąt stawu biodrowego i kolanowego jak
najmniej rozwarty.
Kolano: W swobodnej postawie powinno sięgać linii poprowadzonej
pionowo od guza biodrowego do podłoża.
Podudzie: Bardzo muskularne.
Staw skokowy: Mocny, dobrze zaznaczony, lecz bez zgrubień. Kąt w
stawie skokowym wynosi ok. 140°.
Śródstopie: Krótkie, ustawione do podłoża pod kątem 95°-100°
Łapy tylne (stopy): Nieco dłuższe niż przednie, zwarte, grube
opuszki o twardych podeszwach
CHODY:
Energiczne, pełne siły i elegancji.
SKÓRA:
Sucha, elastyczna, bez fałd.
SZATA:
Włos: Krótki, twardy, lśniący i przylegający do skóry.
Umaszczenie: Żółte lub pręgowane. Maść żółta występuje w różnych
odcieniach, od jasnożółtego do ciemnorudobrązowego, przy czym za
najładniejsze uważane jest umaszczenie pośrednie (czerwonożółte).
Maska czarna. Odmiana pręgowana ma na żółtym tle w
wymienionych powyżej odcieniach, ciemne lub czarne pręgi
przebiegające w kierunku żeber. Barwa tła musi wyraźnie
kontrastować z barwą pręg. Białe znaczenia nie są zasadniczo
niepożądane, mogą wręcz korzystnie wpływać na estetykę
umaszczenia.
WIELKOŚĆ:
Mierzona w kłębie, wzdłuż łokci do podłoża: psy 57-63 cm, suki 53-
59 cm.
Waga: psy powyżej 30 kg (przy wysokości w kłębie ok. 60 cm), suki
ok. 25 kg (przy wysokości w kłębie ok. 56 cm)
WADY:
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena
powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. 
Usposobienie i charakter: Agresywność, złośliwość, podstępność,
niezrównoważenie, brak temperamentu, bojaźliwość.
Głowa: Brak szlachetności i wyrazu, ponury wyraz, głowa pinczera
lub buldoga, ślinienie się, widoczne zęby lub język, zbyt spiczasta
lub zbyt lekka kufa, opadający grzbiet nosa, brązowa, jasna lub
sezonowo rozjaśniająca się trufla nosa, tzw. jastrzębie oczy,
niedopigmentowana trzecia powieka, uszy jeśli nie kopiowane -
powiewające, na wpół lub całkiem stojące, uszy w kształcie płatka
róży. Skrzywiona żuchwa lub listwa zębowa, wadliwe ustawienie
zębów, zęby słabo wykształcone, wadliwe uzębienie będące
skutkiem przebytej choroby.
Szyja: Krótka, gruba, obwisłe podgardle.
Tułów: Za szeroki i zbyt niski front, klatka piersiowa zawieszona
między łopatkami, słaby, karpiowaty lub łękowaty grzbiet, długie,
wąskie i mocno zapadnięte lędźwie, sławo związane z zadem,
wysklepiona partia lędźwiowa, spadzisty zad, wąska miednica,
obwisły brzuch, zapadnięte boki.
Ogon: Nisko osadzony, złamany.
Kończyny przednie: „Francuska postawa”, luźne łopatki, luźne łokcie,
słaby staw nadgarstkowy, zajęcze, płaskie, lub mało zwarte łapy.
Kończyny tylne: Słabo umięśnione, zbyt słabo lub zbyt mocno
kątowane, postawa szablasta, krowia lub kabłąkowata, zbyt blisko
siebie ustawione pięty, wilcze pazury, zajęcze oraz płaskie, mało
zwarte łapy.
Chody: Kołyszący chód, za krótki wykrok, inochód, sztywność.
Umaszczenie: Maska sięgająca poza kufę, zbyt blisko siebie ułożone
lub tylko pojedyncze pręgi, brudny kolor tła, przemieszane barwy,
nieestetyczne białe znaczenia, jak np. cała lub w połowie biała
głowa, nietypowe umaszczenie oraz takie, gdzie białe znaczenia
zajmują ponad 1/3 powierzchni barwy podstawowej.
WADY DYSKWLIFIKUJĄCE: Agresja lub wyraźna lękliwość
 Ogon z natury szczątkowy 

 

Losowe ogłoszenia rasy Bokser dodane w naszym serwisie: