Zaloguj się Zarejestruj się

Wzorce ras one

Nowofundland

Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy

Wszystko o rasie: Nowofundland

Kraj pochodzenia: Kanada
Rozmiar: Duże psy
Długość życia: 8-10 lat
Rasa psów wg FCI: Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy

FCI-Standard N°50 / 06.11.1996


NOWOFUNDLAND
POCHODZENIE: Kanada.
PATRONAT : FCI.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
29.10.1996
UŻYTKOWOŚĆ : Pies pociągowy do ciężkich ładunków i aporter z
wody.
KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 2 Pinczery, sznaucery,
molosy i szwajcarskie
psy do bydła.
Sekcja 2.2 Molosy typu górskiego.
 Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY : Rasa powstała na Nowej
Fundlandii z psów miejscowych i przywiezionych przez Wikingów po
roku 1100 dużych, czarnych psów do polowania na niedźwiedzie. Do
ich ostatecznego wyglądu przyczyniły się także rozmaite psy,
przywożone na wyspę przez rybaków z Europy, niemniej jednak
pierwotny typ został zachowany. Gdy w roku 1610 rozpoczęła się
kolonizacja wyspy, istniał na niej ustalony typ psów o dość jednolitej
budowie i cechach charakteru, dzięki którym były w stanie znosić
surowy klimat i radzić sobie we wzburzonych falach. Psy z Nowej
Fundlandii wykorzystywane były do transportowania ciężkich
ładunków oraz jako aportery z wody i ratownicy.Według aktualnego stanu wiedzy rasa pochodzi z Nowej Fundlandii i powstała w wyniku krzyżówek psów zamieszkujących wyspę Indian Beotuk z dużymi psami do polowań na niedźwiedzie, które na wyspę przywieźli około 1100 roku wikingowie. Za protoplastę nowofundlandów uważana jest wymarła już rasa o nazwie St. John's dog. Rasę ukształtowała zapewne także domieszka krwi ras psów przywiezionych z Europy przez rybaków (nie wyklucza się udziału ras hiszpańskich) – jednakże podstawowe cechy rasy pozostały niezmienione i już od około roku 1600 można mówić o dużej stałości rasy – zarówno z punktu widzenia morfologii, jak i użytkowości (cechy charakteru). Dzięki temu nowofundland jest odporny na wpływ nawet bardzo surowych warunków klimatycznych – w tym zwłaszcza przy pracy w wodzie.
Początkowo hodowano je w dwóch podstawowych odmianach barwnych: łaciate i jednobarwne. Z jednobarwnych ustaliły się czarna i brązowa, a z łaciatej powstał landseer.

WRAŻENIE OGÓLNE : Nowofundland jest psem masywnej
budowy, o mocnym, dobrze umięśnionym tułowiu i harmonijnych
ruchach.
WAŻNE PROPORCJE: Długość tułowia od stawu barkowego do
guza siedzeniowego jest większa od wysokości w kłębie. Tułów 

powinien być zwarty, u suki może być nieco dłuższy i nie tak
masywny, jak u psa. Odległość od kłębu do spodniej krawędzi mostka
nieco większa, niż odległość od spodniej krawędzi mostka do podłoża.
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Wyraz nowofundlanda
odzwierciedla łagodność i życzliwe nastawienie do świata. Jest to
pies pełen godności, pogodny i zmyślny, znany ze swej niezmąconej
łagodności.
GŁOWA : Masywna. Głowa suki różni się od głowy samca jedynie
tym, że jest lżejsza.
MÓZGOCZASZKA :
Czaszka : Szeroka, lekko wysklepiona, z wyraźnie widoczną potylicą.
Stop : Wyraźny, ale nie przesadny.
TRZEWIOCZASZKA :
Nos : Duży, dobrze pigmentowany, o dobrze wykształconych
nozdrzach. Barwa: czarna u psów czarnych i biało czarnych,
czekoladowy u brązowych.
Kufa : Wyraźnie graniasta, głęboka i dosyć krótka, nie pomarszczona,
porośnięta. Kąciki warg nie przesadnie obwisłe.
Wargi : Luźne.
Uzębienie : Zgryz nożycowy lub cęgowy.
Oczy: Stosunkowo małe, średnio głęboko osadzone, szeroko
rozstawione, trzecia powieka niewidoczna. Barwa: ciemnobrązowa u
psów czarnych i biało czarnych, u brązowych może być nieco
jaśniejsza.
Uszy : Niewielkie, kształtu trójkąta, końce zaokrąglone, osadzone
daleko po bokach głowy i płasko przylegające. Gdy koniec ucha
skierować ku przodowi, powinien on dosięgnąć wewnętrznego kąta
oka.
SZYJA : Mocna, dobrze umięśniona, płynnie przechodząca w łopatki,
na tyle długa, aby głowa była noszona dumnie. Podgardle nie
powinno być bardzo obfite. 
TUŁÓW : Kościec masywny, tułów oglądany z boku głęboki i
krzepki. .
Linia górna : Mocna i prosta od kłębu do zadu.
Grzbiet : Szeroki.
Lędźwie : Mocne i dobrze umięśnione.
Zad : Szeroki, opadający pod kątem około 30°.
Klatka piersiowa : Szeroka, głęboka i krągła, o dobrze wysklepionych
żebrach.
Linia dolna : Niemal prosta, nigdy nie podkasana.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE : Proste i równoległe, także w stępie i
wolnym kłusie.
Łopatki: Bardzo dobrze umięśnione i wyraźnie skośnie ułożone. Very
well muscled and well laid back.
Łokcie: Przylegające.
Śródręcze: Lekko nachylone.
Łapy : Duże, wielkości proporcjonalnej do rozmiarów psa, okrągłe,
zwarte, o mocnych i zwartych palcach, połączonych błoną pławną.
KOŃCZYNY TYLNE : Ich budowa jest u nowofundlanda
niesłychanie ważna, bo to kończyny tylne dają psu dobry napęd,
niezbędny dla ciągnięcia ładunku, pływania czy wydajnego ruchu.
Miednica musi być długa, mocna i szeroka.
Udo : Szerokie i dobrze umięśnione.
Kolano : Dobrze kątowanie, ale nie aż tak, by wyglądało na
przekątowane.
Podudzie : Mocne i dość długie.
Śródstopia: Stosunkowo krótkie. Ustawione szeroko i równolegle, nie
wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz.
Łapy : Mocne i zwarte. Wilcze pazury, o ile wystąpią, powinny być
usunięte.
OGON : Gdy nowofundland płynie, ogon działa jak ster, dlatego
powinien być mocny i szeroki u nasady. Gdy pies stoi, ogon zwisa
nisko, sięgając do stawu skokowego lub nieco niżej. Dobrze, jeśli 

koniec ogona jest lekko uniesiony ku górze. W ruchu lub przy
pobudzeniu ogon jest wniesiony ku górze, lekko zawinięty, ale w
żadnym razie nie jest zakręcony nad grzbietem. Nie może być też
schowany między nogami.
CHODY : Ruch nowofundlanda odznacza sie dobrym wykrokiem i
silną akcją kończyn tylnych; ma sprawiać wrażenie
niezmordowanego. Typowe jest lekkie kołysanie grzbietu na boki. W
miarę wzrastania szybkości, łapy stawiane są coraz bardziej zbieżnie
Grzbiet pozostaje równy.
SZATA
SIERŚĆ :
Nowofundland ma sierść nieprzemakalną, z podszerstkiem.
Włos okrywowy średniej długości, prosty, nie lokowaty;
dopuszczalny trochę falisty. Podszerstek miękki i gęsty, bardziej gęsty
w zimie, niż w lecie, ale nawet wtedy musi być go choć trochę na
zadzie i klatce piersiowej. Sierść na głowie, kufie i uszach krótka i
delikatna. Na nogach przednich i tylnych pióra, ogon porośnięty
długim, gęstym włosem, ale bez pióra. Trymowanie czy strzyżenie
sierści nie jest zalecane.
MAŚĆ : Czarna, biało czarna i brązowa.
 Czarna : Czerń jest klasycznym umaszczeniem
nowofundlanda; powinna być jak najbardziej wysycona, ale
dopuszczalne jest nieznaczne wyrudzenie od słońca.
Dopuszczalne białe znaczenia na klatce piersiowej , palcach i
biały koniec ogona
 Biało czarna: Odegrała role w historii rasy. Pożądany wzór
umaszczenia to czarna głowa z białą strzałką i kufą, czarne,
symetryczne siodło, czarny zad i nasada ogona. Pozostałe
części ciała białe, z możliwie nieznacznym nakrapianiem.
Brązowa: W różnych odcieniach od czekoladowego do
złotego brązu. Dopuszczalne białe znaczenia na klatce
piersiowej, palcach i biały koniec ogona. Psy łaciate i
brązowe wystawiane sa razem z czarnymi. 
WIELKOŚC I WAGA: Średnia wysokość w kłębie:
Dla dorosłego psa: 71 cm
Dla dorosłej suki: 66 cm
Waga dla psa około 68 kg, dla suki około 54 kg.
Duży rozmiar pożądany, ale nie może być ważniejszy od harmonii,
prawidłowej, solidnej budowy i prawidłowego ruchu.
WADY : Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być
uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu
na zdrowie i sprawność psa.
 Wrażenie ogólne: Wysokie nogi, lekka budowa.
 Kościec : Bardzo ciężki lub lekki.
 Charakter : Agresja lub lękliwość.
 Głowa : Wąska.
 Kufa : Długa lub szpiczasta.
 Wargi: Obwisłe.
 Oczy : Okragłe, wypukłe, żółte, widoczna trzecia powieka.
 Grzbiet : Karpiowaty, miękki lub zapadnięty.
 Ogon : Krótki, zbyt długi, zniekształcony, skręcony na końcu.
 Kończyny przednie : Miękkie śródręcze, luźne palce, łapy
skierowane na zewnątrz lub do wewnątrz, brak błony między
palcami.
 Kończyny tylne : Strome, iksowate, beczkowate, długie palce.
 Chody: Poplątane, niezborne, po skosie, kończyny stawiane bardzo
wąsko, rozbieżnie lub mocno zbieżnie, akcja przodu wysoka,
przednie nogi wyrzucane na boki lub krzyżowane, inochód.
 Sierść : Zupełnie luźna, kompletny brak podszerstka.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE :
 Sierść krótka, przylegająca. 
U psów czarnych i brązowych jakiekolwiek znaczenia poza
białymi.
Każde umaszczenie poza wymienionymi we wzorcu.
Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia
zachowania powinien być zdyskwalifikowany. 

Losowe ogłoszenia rasy Nowofundland dodane w naszym serwisie: